Will – obietnice i zapewnienia
Will używamy, gdy chcemy kogoś zapewnić lub złożyć obietnicę. To jedno z najczęstszych zastosowań will w codziennym angielskim. Pełne omówienie gramatyki znajdziesz w naszym artykule o will i won't.
Budowa: podmiot + will ('ll) + czasownik w formie podstawowej
I'll always love you. — Zawsze będę cię kochać.
I'll call you later. — Zadzwonię do ciebie później.
I'll be there at 5. — Będę tam o piątej.
We'll never forget this day. — Nigdy nie zapomnimy tego dnia.
I will do my best. — Zrobię co w mojej mocy.
I'll pay you back tomorrow. — Oddam ci jutro.
W mowie i nieformalnym piśmie prawie zawsze używamy skróconej formy 'll zamiast pełnego will. Pełna forma I will brzmi bardziej stanowczo i emocjonalnie – np. I WILL pass this exam!
Will – spontaniczne decyzje i oferty
Kolejne ważne użycie will to spontaniczne decyzje podejmowane w chwili mówienia oraz oferty pomocy. Nie planujemy tych rzeczy wcześniej – decydujemy się na nie 'tu i teraz'.
I'll help you with your bags. — Pomogę ci z torbami.
I'll take the blue one. — Wezmę ten niebieski.
I'll answer the phone. — Odbiorę telefon.
I'll have the chicken, please. — Poproszę kurczaka.
Wait, I'll open the door for you. — Poczekaj, otworzę ci drzwi.
I'll lend you my umbrella. — Pożyczę ci mój parasol.
Gdy decyzja jest spontaniczna (właśnie podjęta), używamy will. Gdy coś jest zaplanowane wcześniej, używamy going to. Więcej o tej różnicy przeczytasz w artykule o going to.
Will – przewidywania i opinie
Używamy will, gdy wyrażamy opinie o przyszłości, przewidujemy coś lub mówimy, co naszym zdaniem się wydarzy. Często towarzyszy temu I think, probably lub I'm sure.
I think it will rain tomorrow. — Myślę, że jutro będzie padać.
She'll probably be late. — Ona pewnie się spóźni.
You'll love this movie! — Pokochasz ten film!
He'll be a great doctor one day. — Pewnego dnia będzie świetnym lekarzem.
I'm sure they'll win the match. — Jestem pewien, że wygrają mecz.
The weather will be nice this weekend. — Pogoda będzie ładna w ten weekend.
Typowe wyrażenia z will w przewidywaniach: I think... will, I'm sure... will, probably will, I hope... will, I don't think... will.
Zwróć uwagę, że w angielskim mówimy I don't think she will come, a nie *I think she won't come — przeczenie 'przenosi się' do I don't think. To częsty błąd wśród Polaków uczących się angielskiego na poziomie A2.
Won't – odmowy i przeczenia
Won't (= will not) to forma przecząca. Używamy jej, gdy mówimy, że coś się nie wydarzy, odmawiamy lub wyrażamy niechęć.
I won't tell anyone. — Nikomu nie powiem.
She won't come to the party. — Ona nie przyjdzie na imprezę.
It won't work. — To nie zadziała.
I won't give up. — Nie poddam się.
He won't listen to me. — On nie chce mnie słuchać.
Don't worry, it won't hurt. — Nie martw się, to nie będzie bolało.
Won't to standardowy skrót od will not. W mowie codziennej prawie zawsze używamy won't. Pełna forma will not pojawia się w piśmie formalnym lub gdy chcemy szczególnie podkreślić odmowę: I will NOT accept this!
Uwaga: Gdy won't opisuje osobę lub rzecz, która 'nie chce' czegoś zrobić, często wyrażamy frustrację: The car won't start. — Samochód nie chce odpalić. To bardzo naturalne w angielskim!
Will w pytaniach – prośby i propozycje
Will w pytaniach służy do wyrażania próśb, propozycji i pytań o przyszłość. Budowa pytania jest prosta: Will + podmiot + czasownik?
Will you marry me? — Wyjdziesz za mnie?
Will you help me with this? — Pomożesz mi z tym?
Will it be OK? — Czy będzie dobrze?
Will you be at home tonight? — Będziesz dziś wieczorem w domu?
Will they come on time? — Czy oni przyjdą na czas?
Will you close the window, please? — Zamkniesz okno?
Pytanie Will you...? jest neutralne. Jeśli chcesz brzmieć bardziej grzecznie, użyj Would you...? lub Could you...? — te formy są bardziej miękkie i uprzejme.
Opanowanie will i won't w pytaniach, twierdzeniach i przeczeniach to fundament future simple. Jeśli chcesz utrwalić tę wiedzę, sprawdź nasze quizy z angielskiego lub naucz się, jak łączyć will z if w first conditional.
